over mij, over werk,

Struisvogelgedrag

Woensdag
Grijs, maar warmer dan je eerst inschat
17.05.2016
9:38-10:01
naar het stadsloket voor een nieuw identiteitsbewijs
10:38-11:32
lopend naar het atelier

‘I don’t need time, I need a deadline.’
Duke Ellington

En de deadline is er: over anderhalve week vertrek ik naar Noorwegen. En over anderhalve week gaat mijn website offline. Het platform waarop ik hem heb gebouwd, houdt er mee op. Al bijna een jaar krijg ik met toenemende frequentie berichten dat ik een alternatief moet bedenken of moet overstappen op het nieuwe platform. Dat laatste wil ik niet, dus ik ben nu zelf iets nieuws aan het bouwen. Op zich is dat project inderdaad vorige zomer vol goede moed begonnen, maar het eindpunt heb ik nog steeds niet bereikt. De deadline lag té ver weg en nu wordt het haasten.

Het fenomeen ‘uitstelgedrag’ is hier op Chapter Now al een aantal keren ter sprake gekomen en ik wil nu graag mijn versie daarvan introduceren: het struisvogelen. Het blijkt trouwens dat struisvogels hun kop helemaal niet in het zand steken! Naar het schijnt heeft Plinius de Oudere deze vuile roddel vlak na het begin van de jaartelling de wereld in geholpen. Dan zie je maar weer dat dit beeld zo krachtig is dat het al bijna 2000 jaar bestaat. En dat ik een naïeve sukkel ben die er tot nu toe in geloofd heeft. Gelukkig bestaat er Wikipedia.

160521_07-struisvogelgedrag_01

Mijn hoofd maakt bij woorden altijd een beeld. Bij ‘uitstellen’ schuift er iets ver weg richting een horizon, nog nét in beeld. En dat beeld klopt niet bij wat ik doe. De dingen die ik laat liggen zijn namelijk altijd wel heel dichtbij en aanwezig. Het is niet zo dat ik al die maanden niet aan mijn website heb gedacht, ik heb zelfs nog wel eens het bestand geopend. Het woord ‘struisvogelen’ past veel beter bij wat ik doe. Met je hoofd in de chaos van alle dingen die er moeten gebeuren word je gek. Met je kop in het zand is er weer even rust. Net zoals je als kind ook heerlijk ongenuanceerd je vingers in je oren kon steken en ging ‘hummen’, even weg van de wereld die nog wel om je heen staat.

Ik heb me erbij neergelegd dat ik altijd wel met één of meerdere aspecten in mijn leven aan het struisvogelen ben. En ik geloof dat dit helemaal niet erg is. Ik ben geen ‘wonder woman’ die alles georganiseerd, opgeruimd, geregeld en op orde heeft. Eigenlijk denk ik dat dit ook helemaal niet bestaat. Zelfs de meest opgeruimde personen om mij heen, hebben altijd wel iets wat stiekem ligt te rotten in een hoekje en wat daardoor aan ze knaagt. De kunst die ik probeer te beoefenen met het struisvogelen, is om de zaken waarmee ik struisvogel af te wisselen. Dan mag ik lekker even iets negeren zodat ik me kan concentreren op zaken die ik op dat moment belangrijker vind. Jammer genoeg heb ik die kunst nog niet optimaal onder de knie.

160521_07-struisvogelgedrag_02

Wat me overigens wel erg blijkt te helpen, is het stellen van deadlines. Een struisvogelzaak kan namelijk gemakkelijk in een lijk veranderen die dan weer eindeloos in je kast ligt. Ik functioneer goed door deadlines en raak ook steeds geoefender in het precies op tijd afkrijgen van mijn klus zónder een nacht door te hoeven werken of er gestrest van te raken. De quote boven dit artikel is mij dan ook op het lijf geschreven en haal ik al een paar jaar regelmatig aan.

Ik vind het nog wel erg lastig om me aan mijn eigen (zachte) deadlines te houden. Ik heb ze zelf gezet…. dus er is niets wat me weerhoudt om hem te verzetten…. Bovendien maak ik nogal eens deadlines die niet op tijd, maar op actie gebaseerd zijn. Zo moest ik 1200 katernen vouwen en daarna contact met iemand opnemen. Dan presteer ik het om de laatste 150 katernen 3 maanden ongevouwen te laten liggen, want dan is het niet af en hoef ik dus niemand te mailen. En alsnog, toen ook die laatste katernen gevouwen waren, kwam die mail alleen met hulp van mijn moeder tot stand. Mijn innerlijke struisvogel wil nog wel eens met 70 km/u bij me vandaan rennen en vervolgens aan de horizon verdwijnen.

Vanochtend lag ik in bed de Chapter Now-artikelen over ‘uitstelgedrag’ nog eens fijn na te lezen. Ik was aan het uitstellen om naar het Stadsloket te gaan om een nieuw identiteitsbewijs aan te vragen. Toen ik afgelopen januari in Noorwegen was, ben ik mijn paspoort verloren en nu ben ik dan eindelijk een nieuwe gaan regelen. Volgende week mag ik hem ophalen, twee werkdagen voor ik opnieuw naar Noorwegen vertrek.