over prikkels,

Oversprong

Woensdag
Onverwacht grote regenbuien
27.7.2016
22:50-23:05
wc papier halen bij de AH to Go

The camera makes everyone a tourist in other people’s reality, and eventually in one’s own.
Susan Sontag

Al een maand geleden werd ik gebeld met de vraag of ik de lezing die ik vier jaar geleden (!) op een Franse academie had gehouden, wilde ombouwen tot een publiceerbare tekst. In verwarring over het telefoontje en natuurlijk tegelijkertijd ook wel gestreeld door het idee van een publicatie, stemde ik vrij enthousiast toe. Dat enthousiasme is nu wel weggeëbd, want wat een klote klus. Dus de ‘oversprongmodus’ slaat in. Moet ik niet nog de negatieven van mijn laatste trip naar Noorwegen inscannen? En ligt er niet ook nog een rolletje van deze winter onontwikkeld in mijn bureau? Misschien is het een goed idee om even de mooie negatiefscanner van mijn moeder te lenen. En wacht, nu die er is…. staat er niet nog een heel kratje negatieven in de kast dat nog gearchiveerd en gescand moet worden? Laat ik die er ook even bijpakken.

Daar ga je dan. Aan de ene kant doe ik absoluut niet wat ik zou moeten doen. Aan de andere kant maak ik eindelijk dat klusje af waar ik zes jaar geleden aan ben begonnen. En nu ik dan toch met mijn foto’s bezig ben, kan ik hier laten zien wat het fotografisch resultaat is van de afgelopen trip naar Noorwegen.

Een goed begin: happy mistakes. Dit is een performance van de Jeugdtheaterschool mét Stekker bij de koeien. Ik heb weer eens een rolletje dubbel gebruikt.

Ik hou van recht en gecentreerd. Soms kun je een foto maken die dát is… en toch diagonaal.

Maar meestal nemen ze deze vorm aan.

Of zoals dit, ook gecentreerd… en toch ook net niet. En met een lekkere lange sluitertijd.

Ik blijf landschapsfoto’s maken, maar ben ook altijd een beetje teleurgesteld. De horizontale witte lijn op het meer maakt dat ik deze er toch tussen heb gestopt. En omdat hij om vier uur in de ochtend gemaakt is.

De iets minder serieuze landschap foto. Ik denk dat hij ‘statisch bos voor berg’ als titel meekrijgt.

Vlakken in de stad, een hele platte foto.

Dit is de trekker van boer Per (91) die hij in de jaren ’70 kocht. Hij heeft hem zo goed onderhouden dat de trekker er nog steeds nieuw uitziet. Deze ochtend stak net z’n neus buiten de garage alsof ook hij het eerste voorjaarszonnetje op wou vangen.

Sinds 2011 ben ik een serie met verlaten werk- en voertuigen aan het maken. Een aantal hangen al afgedrukt in mijn woonkamer, maar ik weet nog niet waar en of deze serie eindigt.

verlaten #2

verlaten #3

16-004-36s6

verlaten #4

verlaten #5

Kerken en kerkhoven blijven mij aantrekken. Ik ben niet gelovig, maar deze plekken stralen geschiedenis uit. Het zijn plekken van betekenis. Hoe ik dat vast wil leggen weet ik nog steeds niet helemaal. Maar voor nu breidt mijn collectie grafstenen zich in ieder geval nog steeds uit.