over prikkels,

Le Curvimètre

zondag
zonnig
1.5.2016
14:01-15:07
een brief posten

‘Een curvimeter is een apparaat om de lengte van een route op een kaart, bijvoorbeeld een wegenkaart of een topografische kaart te meten. Een route bestaat vrijwel nooit uit een rechte lijn, maar via de wegen of paden worden vaak vele bochten gemaakt’¹

Een definitie waar je vele wijsheden des levens mee kunt illustreren. Maar het is ook gewoon een prachtig analoog apparaat. Voor mijn verjaardag kreeg ik van mem mijn opa’s curvimeter. Het is een soort zakhorloge met een wieltje eronder en een steel eraan. Hij is zwaar en rijdt met een bevredigende stevigheid over een kaart. Het papier waar de verschillende schalen op staan, is ooit wat vochtig geworden en staat bol achter het glas. Maar goed, laten we niet moeilijk doen over een afwijking van een kilometer of wat. Over een paar weken ga ik weer naar Noorwegen en hoe vaak ik er ook geweest ben, iedere keer is het weer leuk om over een kaart gebogen nieuwe stukjes te ontdekken en routes te plannen. En nu kan ik ook nog met mijn supersonische curvimeter uitmeten hoeveel kilometer het is!

Ik hou ontzettend van dit soort analoge apparaten; van de stevigheid, betrouwbaarheid en de logica waarmee ze in elkaar zitten. Nog altijd fotografeer ik het liefste met mijn analoge Leica M6, een Zwitsers uurwerk in de fotografie. De sluitertijden gaan helemaal mechanisch, wat een prachtig ratelend geluid maakt. Vooral bevredigend bij de sluitertijd van een seconde. En hij doet het altijd, zelfs bij -20 in een sneeuwstorm midden op een Noors bevroren meer. Mijn nieuwste obsessie wat betreft analoge apparaten is de Curta calculator. Een cilinder met radars en tandwielen die geheel mechanisch kan optellen, aftrekken, delen en vermenigvuldigen. Deze week heb ik weer tijden op YouYube gezeten om in filmpjes te bekijken hoe hij werkt. Ik kan je aanraden het even op te zoeken, er is een animatie gemaakt waarbij ze de werking van het binnenmechanisme laten zien.

20160507_05-curvimeter_02

Maar dat gezegd hebbende en vóór jullie denken dat ik een stoffige sentimentalist ben die dweept met het verleden; ik ben niet vies van digitaal. Juist de digitale dingen kunnen me enorm boeien, zo ook met de website van dit platform. Het is nog maar net online of ik kan me al niet beheersen om uit te vogelen hoe ik kan inloggen zodat ik stiekem even aan de achterkant van de site onder de motorkap kan loeren. En een poosje geleden had ik iemand anders gevraagd om een website voor me te bouwen omdat ik geen zin had om html te leren. Maar zo gauw die site er is zit ik eindeloos door juist die html te scrollen om uit te zoeken hoe het werkt en de logica van de codes te snappen. Voor mijn werk bouw ik veel in virtueel 3D en ik vind het heerlijk om de structuur van het programma te doorgronden. Als iets niet gaat zoals ik verwachtte, dan wil ik dat tot het uiterste onderzoeken tot ik snap wat er aan de hand is. Ik heb zeker geen afkeer van digitaal, het fascineert me zelfs enorm en ik zit meer achter mijn computer dan dat ik met mijn analoge relieken speel. Maar ik hou niet zo van digitaal. Het is meer een drang van uitvinden en doorgronden wat ik daar bij voel. En het is een ontzettend handig gereedschap.

20160507_05-curvimeter_03

De overlappende factor die mij fascineert tussen het digitale en analoge is denk ik de logica. Analoog heeft een driedimensionale logica: Eentje die je met je ogen kunt volgen van radertje naar radertje, van het wieltje naar de kaart en tenslotte naar de afstand die ik met mijn voeten afleg. Ik ben er verliefd op. Mijn opa heb ik helaas nooit gekend, maar schijnbaar zat hij geregeld zo geconcentreerd met de curvimeter en de kaart aan zijn bureau dat het puntje van zijn tong naar buiten stak.

 

1 https://nl.wikipedia.org/wiki/Curvimeter, geraadpleegd op 3 mei 2016, 21:13.