over niks, over werk,

Ik ga op vakantie en ik neem mee

Maandag
Grijs en zonnig
30.5.2016
17:00-17:30
De honden uitlaten op dek 5, een biertje halen op dek 13

“There is no running time. So there is so little down time for people, I think that they are less creative and I think they are more edgy and they are more anxious and more under pressure. And when people are in that state of mind they fall back in stereotypical patterns of thought and become less creative.”
John Cleese

Weg. Weg uit de stad, weg van mijn bureau, weg van de administratie en het uitzoeken van arbeidsongeschiktheidverzekeringen, aansprakelijkheidspolissen en een gapend pensioengat. Ik ga naar Noorwegen. We zitten op de veerboot van Kiel naar Oslo, twintig uur in een soort limbo op zee met een heerlijk schoon bedje. Ik zie vakanties, of meer het ‘weg’ gaan, ook als een vorm van inspiratie. De spinnenwebben uit mijn hoofd gooien. Want ik ga dan misschien op vakantie, mijn werk gaat met me mee. Er zijn een aantal werkgerelateerde zaken waar ik op mijn atelier eigenlijk niet aan toe kom, maar waar ik hier in Noorwegen juist de rust voor vind en nog plezier aan beleef ook.

Er zweven altijd wel een paar nieuwe plannetjes in mijn hoofd. Ergens op de achtergrond hangen ze daar out of focus. John Cleese heeft een prachtige theorie over hoe je een creatieve state of mind kunt bewerkstelligen. Ik heb de video (how to be creative) al meerdere keren bekeken, maar het lukt me maar zelden om het op die manier te bereiken. Nog wel een doel van me, maar hier in Noorwegen -waar het leven vrij overzichtelijk is- gaat dit heel goed.

Vakantie is ook de perfecte tijd om boeken te lezen. Naast de vakantiedetective heb ik een paar boeken mee die gerelateerd zijn aan onderwerpen waar ik iets mee doe of wil. Twee boeken gaan over lopen. Lopen is een onderwerp dat vaak terug komt in wat ik doe en maak. Ik ben er nog steeds niet helemaal achter wat het nou voor me betekent en al helemaal niet hoe ik het precies in wil zetten in mijn werk. Dus lezen wat anderen erover zeggen kon wel eens helpen, had ik bedacht. Daar ben ik in deze twintig loze uren op zee aan begonnen.

160604_09_ik-ga-op-vakantie_02

Het afgelopen jaar hebben we een upgrade gedaan in onze accommodatie in Noorwegen. Stromend water, elektriciteit en WiFi! Dit maakt het dagelijks leven een stuk simpeler en de mogelijkheden tot werken groter. Het is toch handig dat je niet het aggregaat aan hoeft te zetten als je een laptop nodig hebt. Afgelopen winter heb ik een grafische klus naar Noorwegen gesleept. Juist voor de eerste stappen van een ontwerp moet ik de rust vinden om niet te weten wat ik ga doen. En wanneer ik niet weet wat ik ga doen, heb ik de afzondering nodig om te voorkomen dat ik verval in andere dingen doen waarvan ik het wel weet. Dus bij de hopeloze momenten ging ik naar buiten om met het sleetje van de berg te kletteren, omhoog te klauteren en dan me er nog eens op te storten. Ook voor een aantal suffe klusjes is Noorwegen de perfecte plek. Visitekaartjes ontwerpen of een opzet maken van mijn website zijn van die dingen. Best leuk werk, maar echt prioriteit heeft het nooit.

Dan als laatste de Leica-M6 camera, mijn grote mechanische vriend. Ook die is weer mee. En hoewel ik het lastig vind om te fotograferen in Noorwegen, wil ik me daar juist nu weer een keer op storten. Dus er is een serie aan rolletjes ingeslagen en ik wil hem bewuster bij me dragen deze periode. Naast de M6 zit de Fuji instant camera, model rozenverkopers, in mijn tas. Want ja, ook Chapter Now gaat verder. Inmiddels zit ik dit stukje in de zon voor het huisje af te typen. We zijn er. De deur van de boer staat open en op het stenen stoepje zit een puberende eekhoorn een paar laarzen te besnuffelen, waarna hij voorzichtig de drempel overstapt. Het huis in.