over mij,

Geen banger hart

Even naar aanleiding van Aletta’s artikel over o.a. faalangst: Natuurlijk weet ik al lang dat het iets is dat jij altijd met je meedraagt. Het is voor mij bijna iets wat onlosmakelijk met je verbonden is. En dat bedoel ik niet per se negatief, want ik en andere vrienden van jou zien zeker wat voor sprongen je vooruit bent gegaan. Al meer dan eens heb je de vloer flink aangeveegd met die duivelse angst. Bijvoorbeeld tijdens je stage, het behalen van je rijbewijs, het aangaan van nieuwe relaties en on top of it all bij de opvoeding van je kind. Wat je geweldig doet. Al zegt tante Petra zelf over jouw uitstekend gelukte zoon en mijn allerlievelingste lievelingspeuter in  de wereld.

Zelf ben ik ook niet vrij van enige angst. Iets wat maar vrij weinig mensen weten. Eentje is heel helder en afgebakend én weet ik inmiddels: voor veel anderen herkenbaar. Namelijk angst voor autorijden. En dan in het bijzonder in je eentje achter het stuur kruipen. Zo stom dat ik altijd dacht dat ik een van de weinige mensen was met deze angst, maar sinds ik de koe bij de hoorns heb gevat en rijangstbegeleiding ben gestart, kom ik er achter dat veel meer mensen hiermee zitten. Ik durf het eindelijk hardop te zeggen en dat is het moment waarop ook anderen hun verhaal hierover durven te doen. Het is denk ik de moeite waard om er eens een apart artikel over te schrijven want, ook al zit ik nog midden in het proces, ik geloof nu wel dat je er ook weer vanaf kan komen. En hoe geweldig is dat! Mijn andere angst is minder goed samen te vatten, maar laat zich het beste omschrijven als de angst om controle te verliezen. (Zie je ook de correlatie met het autorijden?)

Ik vind het wel heel prettig als alles zo’n beetje op mijn manier verloopt en van verrassingen ben ik niet echt gediend. Ik heb soms het idee dat van dit gedrag mijn omgeving meer last heeft dan ik en dat is natuurlijk helemaal niet tof! Ik probeer me daarom sinds een poosje zo veel mogelijk bewust te worden van dit gedrag en het de kop in te drukken wanneer het te veel naar boven komt. Want -om maar eens een voorbeeld te geven- waarom moet ik zo nodig zelf dat verhaal in geuren en kleuren vertellen? Misschien kan een ander dat wel net zo goed! Het zijn andere woorden, uit een andere mond, maar het plot zal hetzelfde zijn. (Ik vond dus heel lang dat mijn versie van het verhaal -maakt niet uit waar het over gaat- het beste was en liet daardoor een ander weinig kans om zijn of haar versie te maken. Niet leuk.)

Maar faalangst herken ik niet. En zeker niet met Chapter Now. Sterker nog. De voorbereidingen zijn al in volle gang en de site begint steeds meer body te krijgen. Ik krijg er hele blije kriebels van.