over ons,

Bouwen

We bouwen wat af hier in Nijmegen. Aan ons huis, tuin, carrière (of wat daarop zou moeten lijken) en onze relatie. Het belangrijkste bouwwerk is op dit moment tweeëneenhalf jaar oud. Het bouwen ervan begon al toen ik erachter kwam dat ik zwanger was en toen bleek zelfs dat de eerste stenen al vijf weken eerder waren gelegd. Ik schrok me rot en lag nachten wakker met gedachten over de reeds genuttigde alcohol en sigaretten. Gelukkig leek het kuiken er geen last van te hebben en kwam hij gezond ter wereld. Toen begon het echte (op)bouwen.

Eerst ging het vooral om letterlijk bouwen. Eten, eten, eten. Groot en sterk zou hij worden. Hoe ouder hij werd, hoe meer ik ook ging nadenken over figuurlijk bouwen. Hoe moest ik een mens in de wereld zetten die vertrouwen heeft, tevreden kan zijn en ook om kan gaan met de minder leuke dingen van het leven? Ik zocht het volledige internet af naar antwoorden, vroeg vriendinnen en mijn moeder om raad en kwam er na deze ‘tijdslurpende’ activiteiten achter dat ik gewoon mijn eigen gevoel moest volgen. Nu hij wat ouder is, kan hij zijn wil zeer goed duidelijk maken aan ons. Hij weet wat hij wel en niet leuk vindt en is niet bang om dat te laten merken. Het is duidelijk dat een andere fase zich aandient. Voor mijn gevoel moet ik hem meer gaan meegeven dan een veilig gevoel, dat vroeger simpelweg gecreëerd werd door hem dicht tegen me aan te houden.

Bovendien begint hij zich nu echt dingen te herinneren. Gebeurtenissen blijven hem bij. Dus ging ik bij mezelf te rade. Wat heb ik zelf onthouden van mijn jeugd? Wat blijft echt hangen? Kleine dingen, lieve mensen en ritueeltjes zijn me het meest bijgebleven. Toen ik er wat langer over nadacht, kon ik zo weer over het plein van de basisschool lopen. Tot in de kleinste details zat het beeld nog in een laatje in mijn hoofd. Ook zag ik mezelf met mijn barbies op zolder zitten en in de eerdergenoemde tent in de tuin liggen.

Daarom blijven wij op deze regenachtige dag thuis, drinken we warme chocomel en gaan we samen bouwen. Puzzels, auto’s van klei en kastelen van Duplo. Omdat dit kleine universum het grootste en mooiste is dat we ooit zullen ‘bezitten’.