over mij,

(Ver)oordelen

Een vakantie en twee luie weken mijnerzijds later schrijf ik je dan nu eindelijk terug! Ook al weet ik het wel, toch komt het hard aan wanneer ik lees dat faalangst iets is dat onlosmakelijk met mij verbonden is. Vooral omdat het nogal een opgave is om er vanaf te komen. Toch heb ik het gevoel dat ik met babysteps de goede kant opga. Maar -zoals dat met alles werkt- gaat het ook met ups en downs.

Onlangs schreef ik voor het eerst sinds tijden weer een sollicitatiebrief. Ik mocht langskomen, maar al snel hoorde ik dat ik niet werd uitgenodigd voor een tweede gesprek. Wat was ik verbaasd toen ik de afwijzende mail las. Het was wederom een test voor mijn zelfvertrouwen en triggerde mijn neiging tot projectie en vertwijfeling. Afijn u kent mijn aloude riedeltje. Toch was ik na een dag alweer vrolijk. Ook tot mijn grote verbazing. Jazeker, de wonderen zijn de wereld nog niet uit. En dat ene plan om dan toch maar voor mezelf te beginnen, plopt ook weer steeds in mijn hoofd. Ik zeg: nu eerst een naam verzinnen voor mijn project.. en laat het grote succes zich dan maar aandienen.

Wat schrijf je een lieve woorden ver ons kleintje. Want man o man wat is dat een opgave. Een kind. Hoe zet ik iemand in de wereld die de tools heeft om het leven aan te kunnen? Die tevreden kan zijn en om kan gaan met teleurstelling? En hoe zorg ik ervoor dat hij me niet verfoeit als hij straks pubert en/of zich lekker gaat afzetten tegen zijn ouders? Ik zie mezelf nog zitten aan de eettafel, zelfs de ademhaling van mijn ouders irritant te vinden! Ook dat zal een kwestie van loslaten zijn, niet oordelen en me niet veroordeeld voelen. Dat is bij mij echt een hoofdthema in de hersenspinsels dezer dagen, hoe zit dat bij jou?

En jij een control freak? Hoe kom je erbij? Sorry. Helaas moet ik bekennen dat deze titel wel enigszins bij je past. Hoewel freak wat ver gaat, kun je je soms wel ietwat dictatoriaal opstellen. Gelukkig ben je je er tegenwoordig bewust van en kun je er zelf ook om lachen. Het schijnt trouwens dat ik dat ook doe. Laatst werd me verweten bitchy (jawel, met dat woord) te zijn, terwijl ik het zo goed bedoelde. Herken jij mij daarin?

Chapter Now gaat als een speertje. Weer een gezicht erbij, welkom Lyske, leuk dat ze ook meedoet! Samen zaten we op de middelbare school en was er ooit iets met een logeerfeestje, maar verder ken ik Lyske veel minder goed dan jij. Maar gut, ik ben toch een open boek (of zo zie ik het zelf tenminste) dus binnenkort leren we elkaar vast snel beter kennen. Ook daar is Chapter Now de plek voor. Ik ben benieuwd naar je interviews. Vooral naar gesprekken met mensen wier werk hun leven is, en mensen die echt doen wat ze willen. Hoe wisten ze dat? Kom je daar gaandeweg achter of is het een openbaring?

Het lijkt mij leuk om geregeld een trend bespreken op het gebied van lifestyle. Of dat nou veganisme is, raw food, high of low carb eten of bijvoorbeeld met een zo klein mogelijke ‘ecologische voetafdruk’ door het leven gaan. Yoga, mindfulness, boeken lezen… wat doet iemand ervoor om te zorgen dat diegene een lifestyle heeft (weet er nog geen beter woord voor) waar hij of zij zich goed bij voelt? Knetterinteressant!

Tot volgende week!